۱۳۹۱ خرداد ۲۴, چهارشنبه

از یا بردهام آفتاب را


به آفتاب از طرف من سلام برسان
انقدر دیدمش که یادم رفته به کار می آید
-
عینک دودی ات هم در ضمن بردار

عاشقانه


در چش
از غزل عاشقانه تر
این دست ها می گویند
راز یوسفی که به خانه بر نمی گردد
-
عشق مگر همین نیست
که تو بروی و من منتظر باشم که بیایی
اگر بیایی!

گناه


در چشم های تو قیامتی ست
بازش که می کنی تمام گناهم یادم می آید
همین چشم های تو
که نباید می دید

تاب بازی


تاب می خوردی من هلت می دادم
آسمان نزدیک می شد دور می شد
تو دور می شدی من دور می شدم
نزدیک که می شدی می ترسیدم
نکند خدا دکمه ی ایست را بزند
-
آنوقت تو دور می ماندی و من دورتر

آفتاب ِ خردادماه


من از تو بی خبر نیستم
تمام تلویزیون ها اگر از آمدن سونامی خبر بدهند
یادم هست امروز را که تولد تو نیست
روز مرگ من است
مث ِ سرگیجه ی خردن ِ چیزی توی سرم
-
خودت را آماده کن
لباس سیاه و آرایش ِ ترحیم
-
گرمت می شود ،
آّب هم بیار
-
آفتاب ِ خرداد سیاه را خوب می شناسد