۱۳۹۱ آبان ۵, جمعه

مجموعه"تو قبل از اختراع کامپیوتر لب داشتی


(1)
تو پرنده ای
البته پیش از اختراع الاکلنگ
حالا بگو از مردهای چاق متنفرم

(2)
چیزی هر شب مرا تهدید می کند
که دیگر تو را نمی بینم
بی خوابی لعنتی هم بازیش گرفته است

(3)
دلم از گرفتن خسته شده
تنگ می شود
یه جور ِ خاصی می شود
اما عاشق نمی شود

(4)
مرا به ماه چکار
باورم نمی شود گرگ ِ چشم هایت را فقط به من نشان بدهی

(5)
بدتر از این نمی شد
که گوشی ام بشکند
پس از دستم
این تلفن بود که مرا به تو ربط می داد

(6)
توی دستهام پروانه ای دارم
و توی تنم کرمی که از پیله اش در نیامده است
-
ببین چه بلاتکلیفی شاعرانه ای دارم

(7)
اینجا آخر خط است
من هم که قهرمان پرش نیستم

(8)
گود چشم های تو
همان چاه معروف است که یوسف
چیز بیشتری برای گفتن ندارم جز اینکه
شباهتی به یوسف ندارم

(9)
با من بیا
آنور رودخانه دریایی کشف کردم
و اسم تو را رویش گذاشته ام
-
همان دریایی که روزی در آن غرق شدم
و ماهی هاش شاعرند

(10)
می دیدم
آن دستمال سرخ را
اما با چشم های گاوی که خاکستری می دید
و تنها می خواست لج مرا در بیاورد

(11)
یادش بنداز
از ساعتی که می رود هیچ چیز بعید نیست
حتی زنگی که تکامل ازش گرفته است

(12)
من اینکاره نیستم
همین جا تمامش کن
خوان و خوانکشی رخش می خواست
من سوسک همراهم آورده بودم

(13)
تمام کوها را کندم
شیرین نشدی

(14)
خروس لعنتی
داشتم این خواب را باور می کردم

(15)
تای ِ کنار ِ برگ چندم دفتر من است
بازش کن
هنوز یک شعر را ننوشته ام
شعری که برای توست

(16)
فکرش را نمی کردم
مثل کر و لال ها روبروی هم بنشیم
و با انگشت حرف بزنیم
تو قبل از اختراع کامپیوتر دهان داشتی

(17)
توی قاب گیرت آوردم
آینه کوچکی که توی کیفت قایم کرده بودی
راستش را بخواهی
چشم های خودت بود
همان زنی که لبی نداشت و چشم هاش حرف می زد

(18)
زیر گونه های تو دریاچه ای هست
که در آن یک پرنده زندگی می کند
آن پرنده من نیستم
اما عاشق نگاه کردنشم

(19)
وسط باد مثل یک تیر چراغ برق ایستادم
تا اگر نخواستی بروی
روی سیم هام بنشینی

(20)
بزار بشنوم
این صدا را نمی توانم تصور کنم
من که مونش نیستم
شاعری هستم که آخر شعرش ساکت میشود

(21)
همه عمر تنها بودم
از تحمل اینکه باور نمی کردم تو دختر همسایه نیستی

(22)
تو هستی
من هستم
بیا توی نسبیت
همدیگر را ملاقات خواهیم کرد

(23)
دیشب براش قصه می گفتم
قصه چل گیس را
صبح که بیدار شدم سرم را تراشیده بود

(24)
هیچ بادی را رام نکرده ای
بر باد می رفتم
با باد می رفتی

(25)
هورا بکش
برای من
این مردی که عاشق توست را می کشم
فقط سعی کن برای من هورا بکشی
ما من و خودم هستیم

(26)
کنار مبلمان ، بقل تلفن
یک میوه است
تلفن زنگ نمی زند
این الو دکوری ست

(27)
کدام پرواز بخاطر بسپارم
کدام پرنده مرده است
گنجشک سیاه که جای کلاغ رنگ کردی
من هم نلسون ماندلام

(28)
پدرم گفت تو آدم نمی شوی
او چبزی در مورد شاعر شدن نگفت

(29)
آدرس فرستنده را اشتباه فرستاده بودی
آمدم!
جلوی در ِ خانه ای که درش قرمز بود واسادم
با دستم که از پایم دراز شده بود

(30)
حالم بد است
سرما خوردم
و با این وضع گرانی و قیمت ِ سوپ آماده
حالا حالا ها خوب نمی شوم
و تو باید به صدای جدیدی عادت کنی
که پشت دستمال کاغذی می گوید دوستت دارم

(31)
نه تو نبودی
نه من بودم
این یک رویا ست
که معشوقه هاش اسم ما را دارند
همزاد پنداری کن

(32)
دلم گیج شده
گرفته است یا که تنگ شده است

(33)
نمی خواستم بشنوم
خودم را توی اتاقم حبس کردم
اشتباه بزرگی بود
که کلاغ ها را فراموش کرده بودم

(34)
در پیچ ِ کوچه سایه ات می شکست
من عادت کرده ام سری را ببینم
که پایش توی ِ کوچه بعدی بود

(35)
سنگین به وزن هوای تو
که سبز بود
روی لب هام گل می کرد
نمی خندم!
جاذبه نمی گذارد

(35)
شکل انتظاز پشت ِ سلامم
همین وایساده مردی که
می گفت خداحافظ

(36)
من در ادامه همینم که تصور می کنی
مردی با گوشواره های مروارید
توی تاریخ ِ هنر
و کسی تو را بخاطر من به یاد می آورد
بیچاره اسمش مونولیزاست

(37)
کنار پل قاضیان واساده بودم
عکاسی با موتورش رد شد و گفت
تنهاییت به تو می آید
و ما باهم عکس گرفتیم
-
پس از آن دیگر ندیدمش
احتمالا با موتورش که بهش می آمد
خودش را به کشتن داده است

(38)
من برگشتم
لازم نیست به پشت سرم نگاه کنی
من همان آدم دو بعدی ام توی عکس ها
که گاهی هم لبخند می زند

(39)
نه آدم خاصی مدنظرم بود
نه عشق
این یک مشترک بود
که موردِ نظر بود

(40)
دوستت که دارم
اما توی دهانم نمی چرخد
من از تو متنفرم
و از از هیچ کس انقدر متنفر نیستم

(41)
جای تو باشم
مثل یک تماشاگر
جای خودم
مثل ِ یک بازیگر تئاتر وسطِ صحته خالی
-
ما هم دیگر را می بینیم
اما به روی هم نمی آوریم

(42)
با این شعر بیا
به قلبم می رسی

(43)
بلند تر بگو
همه شهر مرا شناختند
آن مردی را که یک گوشش بزرگتر بود

(44).
امروز با نقاشی دوست شدم که اهل مسکوست
ما خاطرهای مشترکی داشتیم از یک دریا
فقط او به جنوب می رفت
من به شمال
-
من او را در میان دریا ملاقات خواهم کرد
____________________________________________________
Today I met an artist from Moscow
We have a shared memory of a sea
He was just south of
I ne
-
I will meet him in the middle of the sea
___________________________________________________
Сегодня я встретил художника из Москвы
У нас есть общая память о море
Он был просто к югу от
Я собираюсь в Северной
-
Я встречусь с ним в середине моря

(45)
از وقتی که رفتی
همه چیز روشن شده است

دریا آبی ست
آسمان آبی ست
-
آری همش به تو نگاه می کردم وقتی عینک دودی ات را زده بودی

(46)
این دیوار
این میخ
چکش را بگیر و بکوب
اما من چشمم آب نمی خورد این میخ بتواندبارانی شاعری را نگه دارد
-
باران نیامده است
این شاعر از دیوار قبلی آمده است

(47)
ما سورئالیست های بزرگی بودیم
دالی بازی می کردیم

(48)
بیا اینجا
کنار من
و گوش هات را بگیر
ما کنار هم شبیه گور ِ خریم

(49)

پیکر زن
نه در موزه هاست
نه توی میدان ها
او در آغوش مردی ست که از جنگ بر نمی گردد
-
مردها زنانشان را با خود به میدان جنگ می برند

(50)
توی رادیوی پدر بزگ
زنها لباس فرانسوی می پوشند
و جز دوستت دارم نمی گویند
-
پدر بزرگ ساعت ها به عکس مادربزرگ روی رادیو نگاه می کند





هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر